درمان تنگی کانال نخاعی
درمان تنگی کانال نخاعی
February 4, 2016
کمر درد
کمردرد
February 4, 2016
تنگی کانال نخاع

تنگی کانال نخاع چیست

تنگی کانال نخاع به تنگ شدن غیر عادی ستون فقرات گفته می شود و این عارضه قسمتهای متفاوتی از ستون فقرات را ممکن است درگیر نماید. تنگی کانال نخاع عارضه ای است که باعث ایجاد نارسائی عصبی در آن منطقه می شود.

معمولا بیشترین اعضایی که تحت تنگی کانال نخاع قرار می گیرند مهره های گردن و کمر می باشند.

شیوع بیماری تنگی کانال نخاع در مردان شیوع بیشتری داشته و معمولا پس از سن 40 سالگی خود را به فرد نشان می دهد.

تنگی کانال نخاع

علائم تنگی کانال نخاع

از جمله علامتهای کلی تنگی کانال نخاع می توان به درد، احساس کرختی و خواب رفتگی و همچنین کاهش کنترل در حرکات فرد آسیب دیده می باشد. ولی علامت اصلی تنگی کانال نخاعی احساس ناراحتی در پاها پس از راه رفتن و یا ایستادنهای طولانی مدت می باشد که معمولا بعد از چند دقیقه استراحت و یا تغییر موقعیت از ایستاده به نشسته برطرف می گردد.

چنانچه تنگی کانال نخاعی در ناحیه گردن باشد علائم مربوطه در پشت و دست ها احساس می شود. اگر عارضه تنگی کانال نخاعی در قسمت کمر فرد آسیب دیده باشد علائم درد، بی حسی و کرختی در ناحیه باسن، ران و ساق پاها احساس می شود. معمولا افرادی که با مشکل تنگی کانال نخاعی در کمر مراجعه می نمایند بیشتر از دشواری و ناراحتی در ایستادن شکایت دارند و شمار بسیار زیادی از آنها نیز از ناراحتی و درد در بالا و پایین زانو ابراز ناراحتی می نمایند. گفتنی است در این افراد نیاز به گرفتن دست جهت خم شدن به جلو بسیار رایج می باشد.

تشخیص تنگی کانال نخاع

  • معاینه توسط پزشک متخصص
  • ام آر آی (MRI)
  • سی تی اسکن
  • تست نوار عصب و عضله

علل تنگی کانال نخاع

  • بیرون زدگی دیسک بین مهره ای
  • وجود کیست در مفصل فاست مهره ها
  • ابتلا به آرتروزاستخوان در منطقه مربوطه
  • ابتلا به آرتروز روماتیسمی در منطقه مربوطه
  • پوکی استخوان و در نتیجه آن شکستگی مهره ها
  • ضخیم شدن لیگامنتهای بدن
  • عامل وراثت بدین مفهوم که فرد از بدو تولد با کانال نخاع کوچک متولد شده است و یا مشکلات ساختاری در مهره های فرد با تولد به دنیا آمده و او را در معرض تنگی کانال نخاع قرار می دهد.
  • وارد شدن ضربه که با جابجایی مهره های ستون فقرات و تنگی کانال نخاعی همراه باشد و یا شکستگی هایی که در پی آن فرو رفتن خرده استخوان به کانال نخاعی را به همراه داشته باشد.

درمان تنگی کانال نخاع

در درمان تنگی کانال نخاع هم می توان از جراحی و راه حل تهاجمی استفاده کرد و هم از راه حل غیر تهاجمی یا غیر جراحی. امروزه پیشرفت علم و تکنولوژی تمامی راه حلهایی که به جراحی منتهی می شود را رد کرده و تمام تلاش علوم جدید در راستای کاهش ریسک جراحی و کاهش عوارض ناشی از جراحی می باشد. بنابراین مداوای بیماری تنگی کانال نخاعی نیز توسط درمان های کم ریسک امکانپذیر می باشد.

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی نیز در این راستا آموزش دیده است تا با استفاده از علوم روز دنیا به مداوای بیماران بدون اعمال جراحی بپردازد. در این راستا پزشک معالج اقدام به آموزش به بیماران در راستای کاهش درد می نماید. علاوه بر آن پزشک متخصص با تجویز داروهای ضد دردی و ضد التهابی روند درمان بیماران را تسریع نموده و مدیریت می نماید.

همچنین متخصص طب فیزیکی و توانبخشی با آموزش تمرینهای ورزشی بیماران را در راه درمان تنگی کانال نخاع یاری می نماید. در طی دوره درمان پزشک معالج همچنین با استفاده از لیزر درمانی، طب سوزنی و مانیپولاسیون، بیمار را در بهبود تنگی کانال نخاعی یاری می رساند.

گفتنی است کاهش وزن روند تنگی کانال نخاع را آهسته تر می نماید. پس از آنکه بیمار با کمک پزشک معالج دوره حاد بیماری خود را پشت سر گذاشت، فیزیوتراپی به منظور تقویت و کشش کنترل شده در عضلات نگه دارنده ستون فقرات توسط پزشک معالج تجویز می شود.

شایان ذکر است در صورت عدم اثر بخشی روشهای درمانی مذکور، پس از 1 الی دو هفته پزشک معالج توسط تزریق داروهای استروئیدی به بهبود بیماری کمک می نماید. گفتنی است اثر بخشی این اقدام وابسته به شدت تنگی کانال نخاعی می باشد چنانچه تنگی کانال شدت زیادی داشته باشد این روش اثر زیادی نخواهد داشت.

روش پی آر پی

با توجه به اینکه به صورت حدودی 70 درصد دردهای کمری از مشکلات لیگامنتی نشات می گیرد و نیز این حقیقت که لیگامنتها از کم بودن خونرسانی رنج می برند و بنابراین از خاصیت خود ترمیمی بی بهره می باشند، بنابراین روش درمانی پی آر پی سبب بازسازی لیگامنتها و تاندونهای نگهدارنده ستون مهره ها می شود و باعث ایجاد ثبات در ستون فقرات می گردد.

روش درمانی PRP (پی آر پی) در تنگی کانال نخاع  و درمان آن تاثیر گذار است و در این روش مکانیزم التیام بخشی در بدن تحریک شده و بدین وسیله آسیب های وارد شده به تاندون، مفصل، عضله و لیگامنت با ترمیم روبرو بوده و این امر باعث کاهش درد می شود و در نتیجه عملکرد فرد در انجام کارها با بهبود روبرو می شود. در این روش فاکتورهای رشد آزاد شده از پلاکتها بهبود بافت آسیب دیده را سبب می شود.

Summary
Review Date
Author Rating
5