علت و درمان خشکی، سفتی و بی حرکتی مفصل زانو

%d8%b21
قفل شدن زانو: علت، علائم و درمان
December 12, 2016
1307369879
ورزش مناسب برای درمان دیسک کمر
December 13, 2016
1s

مشکلات زانو انواع مختلفی دارد؛ خشکی و سفتی زانو یکی از این مشکلات است که به معاینه صحیح و دقیقی نیاز دارد. خشکی زانو می‌تواند برای یک مدت کوتاه باشد یا ممکن است برای مدت طولانی ادامه داشته باشد که این به بیماری‌های زمینه‌ای فرد بستگی دارد. برای درمان این عارضه، ابتدا لازم است علل احتمالی بروز آن را بفهمیم و سپس یک رویکرد جامع برای تشخیص آن به کار گیریم و در نهایت بیماری را کنترل و درمان کنیم.

واضح است که درد و خشکی زانو می‌تواند انجام هر گونه فعالیت‌های روزمره را دشوار کند. عارضه‌هایی مانند آرتروز زانو  اگر به موقع تشخیص داده نشوند، ممکن است باعث درد و ناراحتی شدید استخوان و مفصل زانو شوند؛ در این صورت ممکن است عمل جراحی تنها گزینه ممکن برای درمان بیماری زانو باشد. متخصصین کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی پیشگام برای معاینه، تشخیص و درمان خشکی زانوی شما دارای مهارت، تخصص و تجربه زیادی هستند. برای مشاوره با همکاران ما و دریافت نوبت می‌توانید با شماره‌های ۰۹۱۲۸۹۴۰۳۳۱ و ۶۶۵۷۶۹۹۱-۰۲۱ تماس حاصل نمایید.

خشکی زانو چیست؟


2s

خشکی زانو به معنی ناتوانی در حرکت دادن مفصل زانو در دامنه طبیعی حرکت آن است؛ البته ممکن است فرد بتواند زانوی خود را حرکت دهد اما احساس سنگینی کند. خشکی زانو معمولاً بعد از وارد آمدن آسیب، استفاده بیش از حد از زانو و یا التهاب مفصل زانو یا بافت اطراف آن، مشاهده می‌شود. خشکی زانو حرکت مفصل زانو را محدود می‌کند که این باعث بروز مشکلاتی می‌شود.

علل خشکی زانو


عارضه‌هایی که ساختار طبیعی مفصل زانو را مختل می‌کنند، باعث حساس‌تر شدن زانو و بافت اطراف آن می‌شوند. برخی از آنها عبارتند از:

  • وارد آمدن آسیب: وارد آمدن صدمه به زانو مانند شکستگی استخوان، آسیب دیدن و پارگی رباط، آسیب دیدن و پارگی منیسک و یا آسیب تاندون و دیگر بافت‌ها، می‌تواند علت خشکی مفصل زانو و باعث محدود شدن حرکت زانو شود. فرایند درمان، عوامل حرکتی و تمرینات توانبخشی، بعد از وارد آمدن آسیب به بهبود مفصل زانو کمک می‌کنند.
  • التهاب: آسیب دیدن بافت‌ها، وارد آمدن صدمه به مفصل زانو و برخی اختلالات می‌توانند باعث التهاب بافت‌ها، تاندون، غضروف و یا بورسای زانو شوند. اگر چه التهاب زانو در مواردی که آسیب شدید بوده، می‌تواند حاد باشد؛ اما ممکن است التهاب به صورت مزمن باقی بماند و برای یک مدت طولانی باعث درد، ناراحتی و محدود شدن دامنه حرکتی زانو شود.
  • عارضه‌های مفصلی: انواع زیادی از آرتروز زانو وجود دارد که می‌تواند مفصل زانو را تحت تأثیر قرار دهد. به عنوان مثال، آرتروز یک بیماری دژنراتیو است که به دلیل ساییدگی و فرسودگی زانو ایجاد می‌شود و حتی می‌تواند به التهاب مزمن و حملات حاد منجر شود. آرتریت روماتوئید یا روماتیسم یک اختلال خودایمنی است که باعث التهاب مفصل می‌شود. آرتریت عفونی در مفصلی که عفونت دارد رخ می‌دهد و نیاز به درمان فوری دارد.
  • سایر عارضه‌های پزشکی: برخی عفونت‌ها مانند سل، بیماری لایم (Lyme) و تومورهای خوش‌خیم یا بدخیم نیز در درجات مختلفی می‌توانند به زانو آسیب وارد کنند و حرکت طبیعی آن را تحت تأثیر قرار دهند.

تست‌های رایج برای تشخیص خشکی زانو


  • روش تصویربرداری رادیوگرافی
  • اشعه ایکس
  • ام آر آی

درمان


RICE (استراحت، یخ گذاشتن، فشرده‌سازی، بالا بردن)

3s

  • استراحت زانو: استراحت، فشار مکرری که به دلیل فعالیت کردن به زانو وارد می‌شود را کاهش می‌دهد. استراحت، باعث می‌شود تا زانو بهبود یابد و هم به پیشگیری از وارد آمدن آسیب بیشتر کمک می‌کند.
  • یخ گذاشتن روی زانو: یخ گذاشتن تورم را کاهش می‎‌دهد و می‌تواند برای آسیب‌های حاد و مزمن مورد استفاده قرار گیرد.
  • فشرده‌سازی: استفاده از یک بریس زانو یا باند فشاری، درد و تورم را کاهش می‌دهد و یک تکیه‌گاه برای زانو فراهم می‌آورد.
  • بالا نگه داشتن زانو

داروها


4s

  • داروهای تسکین دهنده‌ی درد مانند آسپیرین یا استامینوفن
  • داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAID ها) مانند ایبوپروفن

جراحی بسته

5s

تزریق کورتیکواستروئیدها

تزریق (که یکی از روش‌های جراحی‌های بسته است) داروهای کورتیکواستروئید به مفصل زانو، ممکن است به کاهش علائم شدید انواع آرتریت‌ها کمک کند و درد را تسکین دهد؛ نتایج این روش درمانی حدود چند ماه دوام می‌آورد.

تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)

پی آر پی (PRP) محلولی غلیظ است که محتوی چندین عامل رشد متفاوت می‌باشد. به نظر می‌رسد این محلول التهاب را کاهش و روند بهبودی را ارتقاء می‌بخشد.

پرولوزون درمانی

پرولوزون درمانی یک روش درمانی غیرجراحی ایمن و مؤثر است که می‌تواند برای انواع بسیاری از دردهای حاد و مزمن اسکلتی عضلانی مفید باشد. پرولوزون درمانی برای تکثیر، ترمیم و بازسازی بافت جدید رباط، تاندون و غضروف در مناطقی که آسیب دیده و ضعیف شده‌اند، از گاز اوزون استفاده می‌کند.

درمان فیزیکی

6s

ممکن است برای خشکی زانو، روش فیزیوتراپی به شما توصیه شود. یک فیزیوتراپیست با شما کار می‌کند تا دامنه حرکتی زانو را افزایش دهد و تمریناتی به شما یاد می‌دهد که به کاهش التهاب زانو کمک کند. تمرینات فیزیوتراپی به کشش عضلات و تقویت نواحی اطراف مفصل کمک می‌کنند.

تغذیه

تغذیه و کاهش وزن، توصیه‌ی دیگری است برای مواردی که زیادی وزن نقش مهمی در خشکی زانو دارد. در مورد نقرس، تغییر رژیم غذایی به کاهش میزان اسید اوریک خون کمک می‌کند.

ماساژ درمانی

7s

ماساژ دادن زانو باعث می‌شود خون و اکسیژن بیشتری به مفصل برسد؛ این کار روند بهبودی زانو را بسیار ساده‌تر می‌کند. همچنین ماساژ دادن به زانو کمک می‌کند که راحت و آزاد باشد و فشار وارده بر عصب‌ها که باعث درد و خشکی زانو شده‌اند را برطرف می‌کند.

کایروپرکتیک یا درمان دستی

8s

درمان دستی به معنی استفاده از نیروی دست درمانگر برای تغییر یا بهبود کیفیت و دامنه حرکت مفاصل و بافت نرم است. در درمان دستی نیروهای سریع با دامنه کوچک به مفصل وارد می‌شود.

طب سوزنی

9s

طب سوزنی یک روش درمانی مؤثر برای تسکین انواع خاصی از زانو درد است؛ به ویژه برای بیماری‌های آرتریت زانو و مفصل زانو. طب سوزنی در کاهش درد زانو، رفع علائم خشکی زانو  و ناتوانی فیزیکی در بیماران مبتلا به مشکلات زانو و مشکلات مربوط به زانو، مفید است.

اولتراسوند درمانی

10s

اولتراسوند برای سرعت بخشیدن به روند بهبودی، از امواج صوتی استفاده می‌کند. اولتراسوند در یکی از این دو روش استفاده می‌شود، به صورت یک موج پیوسته یا به صورت پالس موجی. برای موج پیوسته‌ی اولتراسوند از امواج با فرکانس بالا در یک نرخ انتقال متوالی استفاده می‌شود که گرما و اصطکاک بیشتری ارائه می‌دهد؛ این گرما و اصطکاک بیشتر، سوخت و ساز سلول‌های بافتی را افزایش می‌دهد و در نتیجه روند بهبودی را تسریع می‌کند.

الکتروتراپی

11s

الکتروتراپی از طرق پوست، پالس‌های الکتریکی ضعیفی به مفصل می‌رساند تا عصب‌های روی پوستی و عمیق را تحریک و از این طریق به کاهش و کنترل درد کمک کند. الکتروتراپی، بدن فرد را تشویق می‌کند تا مقادیر بیشتری از یک ماده شیمیایی به نام اندورفین را تولید و آزاد کند. اندورفین مسکن‌های طبیعی خود بدن هستند که در یک فرایند طبیعی بدن آزاد می‌شوند تا بر درد غلبه کنند.

ورزش

ورزش‌ها باید روی هر دو پا انجام شوند و پس از ورزش بدن باید استراحت کند. بهتر است برای بررسی توانایی انجام این تمرینات، نظر پزشک خود را نیز بپرسید.

بالا آوردن پا

  • دراز کشیدن به پشت: یک زانو را بالا بیاورید در حالی که پاشنه پا روی کف زمین قرار گرفته باشد. پای دیگر را به صورت صاف نگه دارید و تا جایی که راحت هستید و اذیت نمی‌شوید آن را بالا بیاورید. به مدت چند ثانیه نگه دارید و آن را پایین بیاورید.
  • نشستن بر روی صندلی: پای خود را بالا بیاورید تا زانو صاف شود، چند ثانیه نگه دارید و آن را پایین بیاورید.

خم کردن زانو

  • خم کردن زانو در حالت درازکش: بر روی شکم بخوابید. زانوها را به سمت بدن خم کنید؛ چند ثانیه نگه دارید و دوباره آنها را صاف کنید.
  • خم کردن زانو در حالت ایستاده: بایستید و دست‌های خود را روی یک صندلی قرار دهید. پای خود را از پشت بالا بیاورید طوری که زانو خم شود. مچ پا را نگه دارید و سعی کنید پاشنه پا باسن را لمس کند.
  • نیمه چمباتمه زدن: راست بایستید طوری که پاها به اندازه عرض شانه از هم دور شده باشند. حال به آرامی زانوها را خم کنید. در همان حال که زانوها را خم می‌کنید دست‌ها را نیز بالا بیاورید؛ زانوها را تا حدی خم کنید که ارتفاع شانه به حدی برسد که انگشتان دست‌ها به صورت صاف و به جلو اشاره داشته باشند.
  • چرخش زانو در حالت ایستاده: راست بایستید و تا جایی که می‌شود پاها را به هم نزدیک کنید طوری که پاها همدیگر را لمس کنند. حال دست‌ها را روی زانو قرار دهید و زانو را به صورت حرکت دایره‌ای بچرخانید (در جهت عقربه‌های ساعت). در همان حال چرخش، شما باید زانوهای خود را خم کنید تا زمانی که یک چرخه دایره‌ای تکمیل شود.